Een echte vriend (in ) / vrienden
Ja ook aan mijn logje wordt druk (voor zover ik tijd heb, cq me uitgerust voel enzovoort ) gewerkt, de achtergrond is gekozen en straks de banner , maar eerst een stukje over vrienden."Dit naar aanleiding van een msn gesprek gisteren !
Het van dale woordenboek zegt het volgende er over !
vriend (de ~ (m.), ~en)
1 iem. aan wie men door genegenheid en persoonlijke voorkeur verbonden is => compagnon, gabber, gezel, kameraad, kompaan, kornuit, maat, makker, vrind
2 jongen, man met wie iem. een liefdesrelatie onderhoudt => kloris, vrijer
Klinkt allemaal erg leuk maar hoe kom je aan vrienden en wat zijn vrienden, en zijn vrienden wel wat ze zeggen dat ze zijn ? En wanneer weet je zeker dat iemand een vriend is. De mens is van nature geneigd om sociaal te zijn. In welke vorm dan ook een mens heeft behoefte aan contact. Dat kan je op vele manieren hebben , contact met je werkgever, en collega's maar ook als vaste partners van elkaar.
Het begint natuurlijk al als baby , die krijgt normaal gesproken al genoeg genegenheid van zijn ouders en familie. Dan krijgen we de tijd als kinderen, op de kleuterschool , de lagere school en dan natuurlijk in het middelbaar onderwijs. Ja je kan zelfs spreken van hartsvriendin zoals de dames zo vaak zeggen.
Vrienden kan je niet kopen in een supermarkt , en je kan ze ook niet dwingen om een vriend te zijn. Vriendenschap moet je verdienen en soms komen ze gewoon spontaan uit de lucht vallen. Een echte vriend geeft om je , daar wil je vaker mee omgaan omdat je samen iets kunt delen , een lach een traan, verdriet , of een luisterend oor. Met een echte vriend kan je flink ruzie krijgen , waar je allebei van leert en waardoor de band die je hebt sterker wordt Een echte vriend vergeeft je dingen die je fout doet en steunt je als het nodig is, ook al is hij / zij het niet met je eens.
Soms zijn vrienden niet wie ze zeggen of lijken dat ze zijn. En dan is het maar goed dat de ware aard van het beestje naar boven komt. Ik zal zo maar eens wat voorbeelden geven over vriendschap.
"je ziet dat er weinig van over is "
Een 12 jaar geleden is onze zoon geboren, een hele blijde gebeurtenis in iemand zijn leven waar je als ouders naar uit kijkt. Meestal komen verwachtingen uit en in mijn geval niet, het zij zo. Je hebt geen normaal kind, want daar kwamen wij al snel achter, Ik heb een zoon met ADHD en Autisme, iets wat de meeste van jullie wel kennen. Dat vraagt de nodige aandacht, en dingen die normaal wel zouden gaan, gaan juist niet. Zeker de eerste jaren vraagt dat om veel wilskracht en is het net een overlevingstocht in al zijn facetten. Weinig slaap, veel onderzoeken in het ziekenhuis en de vraag hoe het nu verder moeten beheersen je leven. In deze periode hadden we best veel vrienden waar we op visite kwamen, en contact mee hadden. Nu een aantal jaar later kijk je terug en je ziet je dat er weinig van over is. Contact wat maar van 1 kant komt en verwatering alom. Kennelijk kon men niet omgaan met de manier waarop wij om gingen met ons kind, omdat we daar nu eenmaal veel rekening mee moesten houden met zijn beperkingen en handicaps. In deze moeilijke tijd zou je juist steun verwachten als je bv al anderhalf jaar slecht slaapt omdat je kind zodra hij naar bed gaat paniek aanvallen krijgt, en je tot half 2 in de nacht bezig bent , en vervolgen je kind om 7 uur in de ochtend weer vrolijk wakker is..... hoezo slaapgebrek, dag in dag uit. Veel mensen zijn toen afgevallen (wat klinkt dat rot zeg... net alsof je iemand dumpt... ) en achteraf gezien is dat maar goed. Ja zo kan het ook lopen.
" Het eerste telefonische contact was meteen een gesprek van bijna 4 uur
Een ander voorbeeld, een positieve deze keer. Mijn moeder heeft een aantal jaren geleden te horen gekregen dat ze borstkanker had.. je schrikt natuurlijk heel erg maar als je hoort dat je zus ook borstkanker heeft is de klap dubbel zo hard. Op een gegeven moment wilde ik mijn ei kwijt en plaatste in een forum een topic hoe je daar mee om ging. Daar kwam een reactie op van iemand en dat werd al gauw een pb wisseling. Het eerste telefonische contact was meteen een gesprek van bijna 4 uur, over kanker en nog heel veel meer.. het was net alsof ik die persoon heel goed kende. Wat natuurlijk niet zo was maar goed dat kan ook niet na een aantal pb wisselingen. Toch leerde ik die persoon goed kennen en al gauw ging ik met mijn vrouw op bezoek bij haar. Dat klikte ook al behoorlijk en vervolgens kwam ze bij ons op bezoek. Nu kennen we elkaar al meer dan 2 jaar, ( ze heeft Borstkanker en Eierstok kanker en leeft ze godzij dank nog. We hebben al heel veel meegemaakt, we bellen elkaar elke dag en we huilen regelmatig wat af door de telefoon of in het echt ! Verbazingwekkend is het hoe goed je dan iemand leert kennen en eigenlijk beschouwt als een grote lieve zus. Voor zover het gaat proberen we er alles uit te slepen wat haar nog rest.
"Internet je kan er niet om heen "
Nog een ander voorbeeld , Internet.. je kan er niet om heen maar er is ook de nodige scepsis over dat je via internet contact kan krijgen met iemand. Het ideale medium om per uitstek je achter te verbergen en je anders voor te doen dan je bent als je wilt. Zo leer je mensen kennen waarvan je nooit had gedacht dat je ze op die manier leert kennen. Vorig jaar was het zover ik ging naar Marco Borsato toe. Nog wel in het gold vak voor ons 15 jarig huwelijk, het zou iets bijzonders worden dus ik was benieuwd hoe het vak er uit zou zien. En ja via het forum kon ik een foto zien van iemand die al geweest was , dus even op haar log gekeken en zodoende kijk je even verder en zie je iemand zin log. Als je vervolgens die persoon toevallig via een collega van je vrouw ook nog in het echt ziet is dat wel grappig ! Nog geneens de intentie gehad om een vriendschap met die persoon aan te gaan , maar op een of ander manier kwam ik verder met haar in contact, via een pb wisseling en later via msn, Grappig is dat je met bepaalde dingen merkt dat je op één lijn zit en je een luisterend oor ontdekt. Ik heb haar nog niet in het echt verder gezien maar hoop dat het er dit jaar wel van komt. Of ik het een echte vriend kan noemen ... ik weet het niet, het contact is in ieder geval leuk en goed en op een of andere manier klikt het , daar ben ik blij om, en ik hoop dat zij er ook blij mee is,
" Wat ijn jullie ervaringen "
pff eigenlijk een hele grote update maar ik vroeg me af hoe jullie denken over vriendschap, het is zo dierbaar iets , ik heb liever 3 echte goede vrienden dan een hele kamer vol die niet om je geven. Wat zijn jullie ervaringen hiermee en hoe denken jullie daar over ?
Ik zal afsluiten met een liedje van Herman van Veen
Natuurlijk wordt alom gestredenen zwijgt voor velen de
muziek,
de tederheid is overleden
en de illusies zijn
doodziek.
Natuurlijk laat zich alles kopen
voor wie er
maar het meeste biedt
en worden bloemen stukgelopen
maar
een vriend zien huilen…kan ik niet.
Natuurlijk hebben
wij verloren
en wacht de dood ons aan het eind,
met onze
schouders ver naar voren
staan wij nog amper
overeind.
Natuurlijk zijn we vaak bedrogen
en liggen
vogels in het riet
die voor het laatst hebben
gevlogen
maar een vriend zien huilen…kan ik
niet.
Worden er steden stukgesmeten
door kinderen
van vijftig jaar
dan wordt het leed weer gauw
vergeten
voor nieuw verdriet of nieuw gevaar.
En de
stations vol met verdwaalden,
al te ver heen voor elk
verdriet,
geen enk'le waarheid die het haalde,
maar
een vriend zien huilen…kan ik niet.
Natuurlijk spiegels
zijn integer:
geen moed genoeg om jood te zijn,
niet
elegant genoeg voor neger,
geen licht, alleen maar valse
schijn.
In eigen kilheid zo gevangen
dat men voor liefde
zich verschuilt,
zo aan het eind van elk verlangen,
maar
dan een vriend te zien…die huilt.
| 
